platform voor public governance, audit & control
  • Home
  • >
  • Opinie
  • >
  • TPC - Afscheid van een hechte relatie

Onderdeel van: EICPC

eicpc logo

Opinie


TPC - Afscheid van een hechte relatie


Door: Mr. Trudy M.M. Blokdijk is toezichthouder, geeft gastcolleges op het terrein van toezicht en is professioneel coach van bestuurders, toezichthouders en managers.
Laatste bijgewerkt op: dinsdag 7 januari 2020 om 23.25

Trudy Blokdijk.jpg

27 december 2019

Eind 2005 kwam ik bij TPC terecht, veertien jaar later neem ik afscheid als hoofdredacteur. EICPC vroeg me in persoonlijke, verhalende vorm te beschrijven hoe dit soort functionele en tegelijk affectieve relaties zich kunnen ontwikkelen. Zoals EICPC-voorzitter Mark Somers dat deed in het decembernummer van TPC voor zijn relatie met EICPC. Een verhaal moet het dus worden – wat niet het genre is waarin ik gewoonlijk schrijf. Ik houd het dan ook maar gewoon op non-fictie, zoals ik gewend ben – in narratieve vorm, dat wel. Laten we het proberen.

Hoe ontstaat zo’n relatie tussen dit soort redactioneel werk en een verder geheel andersoortige loopbaan?

Uit de notulen van de redactievergadering van TPC, Tijdschrift voor Public Governance, Audit & Control, van 9 november 2005: ‘Goos benadert Trudy Blokdijk, onder andere voorzitter Nationaal Register Commissarissen en Toezichthouders, lid RvT Universiteit van Tilburg en voormalig loco-SG van het ministerie van OCW.’ Goos (Minderman), toenmalig hoofdredacteur, schoot onverwijld in actie en nam contact op. De Redactionele formule van TPC, die begon met de volgende treffende stelling: ‘De bedrijfsvoering binnen de publieke en non-profitsector (public controlling) krijgt steeds meer aandacht en wordt steeds professioneler. Ook is de functie van controller zich in hoog tempo aan het verbreden naar strategische advisering en is er steeds meer aandacht voor de thema’s public governance en audit’ achtte ik herkenbaar genoeg om met zijn verzoek in te stemmen.

Waarom deed ik dat? Niet alleen omdat ik Goos persoonlijk kende vanuit mijn departementale periode, maar ook uit echte belangstelling. Ergens in het begin van mijn loopbaan maakte ik ooit een uitstapje naar een fulltime functie als redacteur bij Agon Elsevier, met name bij de wetenschappelijke boekpublicaties, gevolgd door een periode als directeur-eigenaar van een klein bureau voor redactie en vertalingen, waarin ik mijn werk voor Elsevier en andere uitgeverijen meenam. Later belandde ik zoals die notulen uit 2005 al aangaven in heel andere werksferen, waardoor Goos ook andere activiteiten had kunnen noemen: docent economie in het commercieel onderwijs, locatiemanager van een Amerikaans bedrijf, toezichthouder/inspecteur gehandicaptenzorg bij VWS, en later academic director van een opleidingsprogramma binnen Tias Business School, vicevoorzitter van de Kiesraad – en door de jaren heen coach van managers, bestuurders en toezichthouders.

De liefde voor het redactiewerk is bij dit alles merkwaardig genoeg altijd in stand gebleven en vond tot op de dag van vandaag op de een of andere manier altijd inbedding, in welke vorm dan ook. Als lid van de redactie van de destijds voor juristen onontbeerlijke Schuurman-Jordens Wettenverzameling bijv., als voorzitter van de redactieraad van Governance Update – en ten slotte als redactielid en later als hoofdrecteur van TPC.

Is ook een binding te ontwaren met public controlling?

Door het veelvuldige contact met public control toen ik als loco secretaris-generaal van OCW o.m. verantwoordelijk was voor de departementale Accountantsdienst, ontdekte ik een soort directe affiniteit met de beroepsgroep. Weliswaar wijzen ook mijn studiekeuzen, economie en rechten, in die richting, maar het was meer dan dat. Die affiniteit bestond overigens vooral met het meer out of de box denkende deel van de beroepsgroep en minder met de echte cijferaars, maar dit terzijde. Voor beide groepen geldt nog steeds dat met name de precieze en bijna altijd opvallend integere manier van denken me aantrekt. In mijn latere functies heb ik ook altijd graag een controller of accountant in de club gehad – de out of the box-denkers wel te verstaan.

Wat de inhoud van het vak betreft: tot mijn vreugde lijkt de tijd van het primaat van de New Public Management-trend binnen de publieke sector langzamerhand te vervagen. In mijn ogen heeft NPM nooit goed gepast bij de meeste van de activiteiten in publieke organisaties. Nuttig voor een korte periode om zaken scherper te krijgen, zeker, maar niet structureel, en niet overal en altijd. Niet alleen de praktijk bevestigt dat, de kritiek op fundamenteel bedrijfsmatig werken en aansturen in publieke organisaties is parallel terug te vinden in de literatuur op het terrein van bestuurskunde en managementcontrol. Dit onderwerp, dat me heeft geïntrigeerd vanaf mijn inspectietijd bij VWS en zeker binnen mijn werk bij OCW en in latere toezichtfuncties, kon ik binnen de TPC-omgeving verder zien ontwikkelen – voor mij zonder meer een van de aantrekkelijke kanten van dit specifieke redacteurschap. Een lijn van affectie en interesse dus.

Na al die jaren toch afscheid van TPC?

Ja, en dat besluit is van heel recente datum. Ik zag en zie in het samengaan van TPC en EICPC een verstandige ontwikkeling, een bron van synergetische mogelijkheden voor beide participanten. De eigentijdse missie en visie die EICPC steeds meer heeft ontwikkeld spreken me aan. Control en toezicht vragen om sterke schouders, een rechte rug, zoals Somers dat eerder stelde. Ze vragen om netwerken, om communities of practice waarin vraagstukken, dilemma’s, opinies en verhalen interactief worden gedeeld. Het gaat niet langer vooral om de financiële aspecten binnen organisaties, het gaat ook om morele countervailing powers zoals integriteit, betrokkenheid, moed, fatsoen en verantwoordelijkheidsgevoel, zoals Somers ze omschreef. Steeds meer ook om wat inmiddels ‘de bedoeling’ wordt genoemd, om public value, maatschappelijke meerwaarde.

De missie van TPC past bij dit alles, inclusief de wens TPC in groeiende mate interactief te maken, met meer online mogelijkheden tot reactie en tot het zelf plaatsen van opiniestukken en eigen verhalen over wat het betekent toezichthouder of controller te zijn. Zoals ik in mijn laatste hoofdredactioneel aangaf: in een brede platformfunctie, die een integrale scope behelst op alles wat met public controlling en toezicht te maken heeft.

Ik heb me er na het Sdu-besluit met de uitgave te stoppen verantwoordelijk voor gevoeld, dit samengaan van TPC met EICPC mede mogelijk te maken en vorm te geven – en zeker niet met het idee TPC daarna snel te verlaten. Vrij plotseling is echter einde van dit jaar door een nieuwe opdracht het coaching-deel van mijn werk in een versnelling geraakt. Een nieuwe verantwoordelijkheid gaat ontstaan die de verhouding met de rest van mijn werkactiviteiten omgooit, en noodzaakt tot afstoting van minimaal enkele werkzaamheden. Dat is ook het TPC-redactiewerk geworden – mede omdat het voor de hand ligt dat het moment van overgang naar EICPC op zich zelf een goed tijdstip is om de hoofdredactionele functie over te dragen. De weemoed die me wat TPC betreft op enig moment ongetwijfeld zal overvallen is voorspelbaar maar onvermijdelijk. Het zij zo. Ik laat TPC achter in de bekwame handen van de huidige plv. hoofdredacteur, Ed Jansen, die de taak in de eerste periode als waarnemend hoofdredacteur zal overnemen. Een betere overdracht lijkt me niet denkbaar.

Ten slotte

Vind ik het wat, dat narratieve schrijven? Ja, het is leuker dan ik dacht. Feitelijk kan ik u van harte aanbevelen het ook te proberen. Daar kan ik me uiteenlopende vragen bij voorstellen: Hoe ben je zelf tot je huidige controlfunctie gekomen? Bij toeval of vanuit aanleg en belangstelling? Belangstelling vooral juist voor de publieke kant van het werk, of voor juist de controlkant? Vooral de antwoorden op de laatste vraag bijv. zouden mij persoonlijk echt boeien. Is naar de verhouding tussen die beide hier als extremen geschetste belangstellingsrichtingen eigenlijk ooit onderzoek gedaan? En zitten public controllers dan in de meeste gevallen op de lijn van een breed spectrum ‘ergens’ in het midden of meer in de buurt van de extremen? TPC gaat meer openstaan voor verhalen, verwelkomt ze. Net zoals uiteraard ook de meer wetenschappelijk gerichte artikelen, die net zo welkom zijn en op dit moment de primaire inhoud van TPC vormen. Ik blijf vanuit de verte uiteraard de verdere ontwikkeling volgen, met zeer positieve verwachtingen. En vooral met veel goede wensen, voor TPC en EICPC, voor de beoogde public control community, maar vooral voor u allen. Een mooi en vervullend 2020 toegewenst!

Gepubliceerd op: vrijdag 27 december 2019
Laatste bijgewerkt op: dinsdag 7 januari 2020 om 23.25

TPC op

Linkedin

Sluit je aan bij de TPC Linked In-groep, neem deel aan discussies en ontmoet vakgenoten.

Naar Linked In